หนึ่งในอีกหลายหมื่นพัน....ที่ครูนั้นแสนประทับใจ เรื่องที่1

หนึ่งในอีกหลายหมื่นพัน....ที่ครูนั้นแสนประทับใจ
เรื่องที่1

วันหนึ่งครูได้เจอไลลาอย่างบังเอิญ สิบหกปีที่ผ่านมาแววตาดุๆที่แฝงเร้นไปด้วยความจริงใจติดตาครูอยู่ตลอดเวลา เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆหน้าตาดุๆสามารถควบคุมเด็กห้องอนุบาลได้ทั้งห้องแม้แต่เด็กผู้ชายที่แสนดื้อและซุกซนอย่างอับดุลเลาะห์ยังสยบกับหล่อน ทุกครั้งที่ครูใหม่อย่างครูส่งภาษากับศิษย์ตัวน้อยๆในห้องไม่รู้เรื่อง แล้วศิษย์รุมอธิบายด้วยเสียงอันดังเซ็งแซ่ไลลาหรือลาวาตีตัวน้อยซึ่งสามารถฟังภาษาของครูได้ดีกว่าใครอื่น จะส่งเสียงดังเป็นภาษาของหล่อนเพื่อจะช่วยคุณครูปราบเพื่อน ทุกคนนั่งเงียบเป็นปลิดทิ้งครูทึ่งกับความสามารถของไลลาและแอบมั่นใจว่าต่อไปเด็กคนนี้จะมีอนาคตที่ดี ไลลาจะเป็นเด็กรักดีและมีน้ำใจมากมาย และเป็นผู้ใหญ่เกินตัว ชอบช่วยเหลือและอาสาที่จะทำงานให้ครูโดยไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย ทุกครั้งที่ครูมาถึงโรงเรียนในตอนเช้าไลลาจะรีบวิ่งมาช่วยถือของในมือครูอย่างกุลีกุจอหลังจากนั้นจะไปชวนเพื่อนๆมาช่วยกวาดห้องอย่างขมีขมันโดยไม่ต้องมีใครใช้หรือไหว้วาน ครูเห็นความรักความหวังดีและจิตใจที่บริสุทธิ์ของศิษย์รักที่ส่งผ่านมาถึงครูทุกวี่ทุกวัน ครูเลยตั้งปณิธานไว้ในใจว่าครูจะรักจริงใจและสอนศิษย์ทุกคนให้ดีที่สุดด้วยจิตและวิญญาณของความเป็นครูที่มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม
ความคิดของครูล่องลอยไปไกล ครูรีบดึงความคิดกลับมา ข้างหน้าครูเด็กที่อยู่ในอ้อมแขนของครูในขณะนี้คือเด็กผู้หญิงคนนั้น คนที่ครูคิดถึงอยู่ตลอดเวลา ขณะนี้ไลลาเป็นเด็กหน้าตาจิ้มลิ้มอยู่ภายใต้ผ้าคลุมผมที่ปิดสนิทแต่ครูก็ยังเดาออกว่าหนูเป็นเด็กผู้หญิงที่สวยมากสายตาสวยเผ็ดดุของหนูก็ยังเหมือนเดิมเคลือบแฝงไปด้วยความรัก จริงใจ และมีความมุ่งมั่นอยู่ในที
ครูรีบถามถึงสารทุกข์สุขดิบ สุดท้ายครูถามเรื่องการเรียน ไลลายิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจแล้วตอบครูด้วยเสียงดังฟังชัดเหมือนสิบหกปีที่ผ่านมาว่า "หนูเพิ่งกลับจากรายงานตัวค่ะครูหนูสอบพยาบาลได้" ครูรู้สึกเบาหวิวด้วยความภาคภูมิใจแทนไลลาพร้อมทั้งยังได้ยินเสียงไลลากล่าวต่อไปว่า"ครูเป็นผู้จุดประกายให้หนู ครูเคยบอกหนูกับเพื่อนๆว่าให้พวกหนูวิ่งตามฝันและฝันให้ไกล ไปให้ถึง วันนี้หนูตามฝันของหนูทันแล้วค่ะครูและคนที่หนูอยากเล่าให้ฟังมากที่สุดก็คือครู และหนูก็ได้เจอครูจริงๆด้วยหนูรู้สึกเหมือนฝันเลยค่ะ" ครูงงอย่างบอกไม่ถูกเด็กอนุบาลคนหนึ่งฝังใจกับคำสั่งสอนของครูและพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อไปตามทางแห่งฝันนั้นจนประสบความสำเร็จ ครูรู้แค่นี้ครูก็รู้สึกดีใจและตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก สิบหกปีที่ผ่านมาแค่ครูใหม่คนหนึ่งซึ่งไม่เคยเห็นค่าของตนเองไม่เคยมีความหมายกับใครเท่าไรนักแต่คำพูดแค่สองสามประโยคสามารถทำให้เด็กอนุบาลน้อยๆหลายคน พยายามยึดคำสั่งสอนและวิ่งไปให้ถึงฝั่งฝันที่ตนวาดหวังไว้จนประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม
นี่แหละ..เพราะครู..คือครู ครูคือผู้ให้และผู้สร้างที่ยิ่งใหญ่ สร้างชีวิตและจิตวิญญาณที่ดีให้เกิดขึ้นกับศิษย์น้อยๆ
เรือจ้างลำนี้ ถึงแม้จะไม่มีราคาค่างวดอะไรมากมาย แต่ก็สามารถแจวฝ่าอุปสรรคขวากหนามจนนำพาศิษย์ขึ้นฝั่งปีแล้วปีเล่า เจอฝน เจอพายุที่โหดร้าย เจอตอไม้ทิ่มแทงเรืออย่างไรก็ไม่หวั่น ทั้งๆที่บางครั้งช้ำสุดช้ำ ร้องเกินร้อง ท้อจนไม่อยากลุก แต่...เมื่อหันไปมองผู้โดยสารที่นั่งตาใสแจ๋วมองมาด้วยความรักจริงใจและเชื่อมั่นเรือลำเดิมเลยต้องจำใจฝืนจ้ำพายต่อไปอย่างไม่กลัวเกรง เพียงเพื่อผู้โดยสารใสซื่อบริสุทธิ์เหล่านั้นจะถึงฝั่งฝันได้อย่างดีปลอดภัยที่สุด

จบเรื่องที่ 1 ขอบใจมากจ้ะไลลาศิษย์รัก


อีกหนึ่งภาษา...ที่น่าเรียนรู้

ฆี หมายถึง ไป
ฆีกานอ หมายถึง ไปไหน
สกอเราะฮ์ หมายถึง โรงเรียน

* หมายเหตุ ผู้เขียนอาจจะเขียนผิดไปบ้างต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย เพราะผู้เขียนได้เขียนตามน้ำเสียงที่ได้ยินมา*